Հովհանես Թումանյան այս գրվացքում ասում է որ կյանք տիեզերական կյանք և շատ մեծ է, նա իր գրվացքում շարունակում է որ; բայց մարդիք չեն կարողանում այս մեծ կյանքում ապրել և միայն նրա մի մասում են ապրում-մարդկության կյանքով։ Նա ասում է որ շատեր արժանի չեն այդ մարդկության կյանքին և դրա համար շատ ավելի նեղ կյանքեր ում են ապրում։